Doe ik het goed genoeg?

 

Ik geef regelmatig een opvoedavond over Hemelse Huizen en dit voorjaar mag ik bij een gemeente twee hele zaterdagen een cursus geven. We behandelen de 10 omgevingen van Hemelse Huizen, en hoe ouders de opvoeding van hun kinderen vanuit Bijbelse basis kunnen vormgeven.

Twee zaterdagen waarvan ik de eerste al weer achter de rug heb en de tweede nu weer aan het finetunen ben. Ik heb genoten van die dag; de deelnemers waren stuk voor stuk vaders en moeders die willen leren hoe ze nog meer hun geloof in hun opvoeding kunnen laten terugkomen; ze waren open, we deelden onze vragen, de weerbarstigheid van het dagelijks leven. Ik probeerde ze met een helicopterview naar hun opvoeding te laten kijken om te zien of ze wel met de dingen bezig waren die ze echt belangrijk vonden en dat leverde inzichten en mooie gesprekken op.

Maar het begon ook te knagen, terug in de auto al.

Heb ik die vraag wel goed beantwoord? Heb ik dat verdriet van die moeder wel genoeg erkend en daar niet te makkelijk overheen gewalst Heb ik die vader niet aan het begin al verloren door die ene opmerking? Heb ik wel voldaan aan de verwachtingen? Zelftwijfel, het overvalt me dan toch weer en laat me achter met een leeg gevoel, moedeloos. Moet ik dit wel blijven doen, deze cursus of opvoedavonden? Wat heb ik nou helemaal te bieden?

Misschien zijn deze vragen die ik mezelf als cursusleider afvraag niet heel veel anders als de vragen die ouders ook soms hebben over hun rol als ouder.

We willen zo graag:

– ze Gods liefde meegeven

– ze met geduld begeleiden

– ze laten zien waar het leven echt om draait

Maar wat als je (nog) niet ziet dat ze het pakken, wat als je het gevoel hebt geen contact te maken?

Afgelopen cursusdag was een van de opdrachten om allemaal plaatjes van personen uit de Bijbel, Daniel, Mozes, Esther, Johannes, Jezus, Eva, etc. eens in chronologische volgorde te leggen. Niet eens zo makkelijk maar het lukte de groepjes toch redelijk snel en de rest van de dag bleven de uitgeknipte Bijbelfiguren op de tafels liggen. Ze herinnerden ons eraan dat dit Gods Verhaal is en dat elke figuur daar een rol in had: David, Petrus, Sarah: het zijn allemaal personen die hun eigen plek hebben in het Verhaal van God: Hij is het verhaal aan het schrijven en geeft ieder daar een rol in.

Daar zit m de crux: In deze oefening was ook een figuurtje met de titel ‘jij en ik’. Ook wij hebben een rol in dit Grote Verhaal. Als we alleen maar kijken naar ons eigen leven los van dit Verhaal kunnen we ons blind staren op onze tekortkomingen. Als ik daarbovenuit stijg en besef dat ik een rol mag hebben maar dat God degene is met het Grote Plan en dat Hij ‘in control’ is dan geeft me dat ook rust: het hangt niet alleen van mij af, Hij kan mijn beperkte capaciteiten gebruiken en die vraag die ik niet heb beantwoord kan Hij ook op een andere manier duidelijk maken aan die ouder. Hij geeft mijn kind andere mensen in de gemeente, op school of waar dan ook die hem iets van God kunnen laten zien. Ik hoef niet alles voor allemaal te zijn, dat is God al.

En anders is er altijd nog die tweede zaterdag, waar ik op dingen terug kan komen. Die volgende dag dat ik tegen mijn kind kan zeggen: ‘Ik ben als ouder zelf ook nog aan het leren, maar God wil ons allebei laten zien hoe ons leven een plek mag hebben in Zijn Grote Verhaal!

0 comments
3 likes
Prev post: Hoe gevuld te worden door de Heilige Geest als je je leeg voeltNext post: Straf versus Bijsturing

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recensies

‘Hemelse Huizen is een boek dat mij veel nieuwe inzichten gaf. Een heel simpel voorbeeld is bijvoorbeeld dat het goed is voor kinderen om Bijbelverhalen in het grote perspectief van de bijbel te kennen. Dan leren ze het Grote Verhaal van Gods woord kennen. Het boek bood mij een hernieuwde bezinning op wat voor moeder ik wil zijn en wat God van mij en mijn moederschap vraagt.’

Joanneke Wiersma van Power to the Mama’s. Lees de volledige recensie op: https://powertothemamas.nl/boekrecensie-hemelse-huizen

Over ons

Hemelse Huizen is de Nederlandse vertaling van Spiritual Parenting van Michelle Anthony.

Het boek is vertaald en uitgegeven door Christine Langeraar van NoShow Media en in samenwerking met Griëtte Vonck van Vonck Communicatie op de markt gebracht.

Nieuwsbrief

Schrijf je in en blijf op de hoogte!