Liefde laten zien – Erkenning

“Ik houd van je.” We kunnen het misschien niet vaak genoeg zeggen tegen onze kinderen maar liefde en respect kun je ook op andere manieren aan je kinderen laten zien.

Ik ging in gesprek over de omgeving ‘Liefde en Respect’ met Jeanette Sonneveld, kindercoach en eigenaar van praktijk De Boomhut. Jeanette geeft individuele begeleiding aan kinderen tussen 6-12 jaar en jongeren die een steuntje in de rug nodig hebben op sociaal-emotioneel gebied. Ze helpt kinderen om woorden te geven aan gevoelens, te zoeken naar waar het kind in wil groeien en waar de kwaliteiten liggen die het voor die groei kan inzetten. In hoe ze vertelt over haar werk, maar ook over de opvoeding van haar eigen vier kinderen klinkt door dat liefde en respect het fundament is van haar benadering.

“De titel van het hoofdstuk ‘Op ooghoogte’ sprak me aan. Het viel me al jong op dat als bijvoorbeeld een leerkracht een leerling terecht wees, en rechtop bleef staan, dat dit een naar gevoel gaf, van afstand en afkeuring. Door de knieën zakken, op ooghoogte komen van het kind, het is een klein gebaar maar daardoor gebeurt er zoveel; er ontstaat gelijkwaardigheid. Je straalt uit dat je de afstand wilt overbruggen, echt wilt luisteren, je zegt daarmee ‘je bent waardevol’, ‘dat wat je zegt heeft waarde’.”

Jeanette gebruikt het woord ‘erkenning’ veelvuldig. Ze noemt drie praktische uitgangspunten waarmee je erkenning kunt geven aan je kinderen:

  1. Zonder oordeel observeren. Neem de tijd om naar je kind te kijken, naar hem of haar te luisteren, het echt te leren kennen. Wat vindt hij moeilijk, waar geniet zij van?
  2. Gevoelens serieus nemen. In de gevoelens zit de persoonlijkheid van een kind. Gevoelens mogen er zijn. Als je als ouder geen erkenning geeft voor gevoelens geef je de boodschap af: ‘Het mag er niet zijn, zo mag je je niet voelen.’
  3. Enthousiast begroeten. Wat er ook is voorgevallen, begroet een kind enthousiast, laat zien dat je het fijn vindt dat hij er is. Juist ook als er ruzie of onenigheid was, het laat zien dat je ondanks dat, blij bent dat het kind weer naar jou toe komt.

Een voorbeeld

Je kind krijgt een vriendje te spelen en je ziet dat hij zijn speelgoed niet wil delen. Hij pakt het af en kijkt angstvallig of het vriendje het vizier op een ander stuk speelgoed richt zodat hij het zo snel mogelijk in veiligheid kan brengen. In zo’n situatie kan je bij hem gaan zitten en bijvoorbeeld zeggen: ‘Dat vind je lastig he om samen met jouw speelgoed te spelen.’  Erken ook dat het tijd vergt om te groeien. Misschien lukt het die keer ook niet om wel het speelgoed te delen maar voor een volgende speelafspraak kan het helpen om het nog eens bespreekbaar te maken: ‘Straks komt dat vriendje spelen en ik zag de vorige keer dat je het lastig vind om je speelgoed te delen.’  Zullen we wat speelgoed uitzoeken wat jij graag voor jezelf wilt houden en dat boven laten en welk speelgoed wel naar beneden mag? Welk speelgoed wil je graag wegleggen?’ Zo geef je erkenning voor de gevoelens en dat biedt altijd ruimte, ontspanning. Ruimte om samen stappen te nemen om te gaan groeien.

 

God laten zien

Jeanette: “Ja, erkenning raakt mij. Ik geloof namelijk dat God ons dat voordoet. In Psalm 139 laat God zien hoe Hij ons kent. God kent je volledig en dat is een reden waarom ik mijn best wil doen mijn kind zo goed mogelijk te leren kennen. Ik wil daarmee laten zien hoe God is. Talloze keren lees je in de Bijbel dat Hij degene is die de eerste stap zet, Hij zoekt Zijn volk weer op, Hij zoekt Zijn kinderen weer op en zegt daarmee: ‘Fijn dat je er bent!’”

Erkenning is niet hetzelfde als toegeven. Erkenning geven betekent in de basis respect hebben voor de eigenheid van een kind. Je kind is niet jij. “Ik vind het mooi hoe Jezus dat laat zien bij de overspelige vrouw: ‘Ga en zondig niet meer.’ Met respect voor wie zij is, wijst Hij de weg naar groei.

“Ik herken me in een voorbeeld van omdenken: ‘stop met opvoeden, dan kan je zien wat je kind echt nodig heeft’. Vanuit een basis van geaccepteerd en geliefd weten kan een kind echt ontwikkelen. Als je die basis meegeeft, geef je je kind zoveel! Daar waar het gevaarlijk is moet je grenzen aangeven ‘Ho, stop!’ maar binnen die grenzen kan je je kind zijn eigen mogelijkheden laten ontdekken, met ze in gesprek gaan hoe ze hun kwaliteiten kunnen inzetten of uitbreiden.”

Ten slotte, erkenning is ook iets wat vaders en moeders zelf nodig hebben, het is immers een basisbehoefte van ieder mens. Misschien heb je zelf weinig erkenning gekregen voor wie je bent. Bekijk eens samen of je elkaar voldoende erkenning geeft als opvoeder en of je daar zelf nog iets in nodig hebt. Zelf mag je ook terugvallen op Gods Vaderliefde. Bij Hem is er ruimte: genade die jou kan laten groeien, ook in het laten zien van liefde en respect naar je kinderen.

 

Voor meer info over Jeanette Sonneveld en haar kindercoachpraktijk: www.praktijkdeboomhut.nl

 

 

 

 

0 comments
6 likes
Prev post: Gespreksstof – vragen over opvoeding voor hem en haar

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Boek bestellen

       Geen verzendkosten!

Bestel jouw exemplaar

Recensies

‘Hemelse Huizen is een boek dat mij veel nieuwe inzichten gaf. Een heel simpel voorbeeld is bijvoorbeeld dat het goed is voor kinderen om Bijbelverhalen in het grote perspectief van de bijbel te kennen. Dan leren ze het Grote Verhaal van Gods woord kennen. Het boek bood mij een hernieuwde bezinning op wat voor moeder ik wil zijn en wat God van mij en mijn moederschap vraagt.’

Joanneke Wiersma van Power to the Mama’s. Lees de volledige recensie op: https://powertothemamas.nl/boekrecensie-hemelse-huizen

Over ons

Hemelse Huizen is de Nederlandse vertaling van Spiritual Parenting van Michelle Anthony.

Het boek is vertaald en uitgegeven door Christine Langeraar van NoShow Media en in samenwerking met Griëtte Vonck van Vonck Communicatie op de markt gebracht.

Nieuwsbrief

Schrijf je in en blijf op de hoogte!